Oslo > Geschiedenis

Volgens de Noorse legende is Oslo in 1048 gesticht door koning Harald Hardråde, maar archeologen hebben christelijke begraafplaatsen van voor 1000 gevonden. Het is dus zeer waarschijnlijk dat verstedelijking van het gebied rondom Oslo eerder is begonnen.

Sinds de regeerperiode van Haakon V (1299-1319) werd de hoofdstad door een koning bewoond. Hij was ook degene die begon met de bouw van de Akershus Festning. Ongeveer de helft van de Oslose bevolking stierf door de pest in 1348. Dit had tot gevolg dat er een personele unie met Denemarken werd gevormd. De rol van Oslo werd zo verkleind omdat de koningen liever vanuit Kopenhagen regeerden.

In 1624 werd de stad vernietigd door een brand. Koning Christiaan IV besloot toen om de stad iets westelijker te herbouwen, bij het Akershus en aan het fjord. Vanaf toen heette de stad Christiania en pas in 1925 werd de naam weer in Oslo veranderd.

In 1814 kwam Noorwegen onder Zweeds bestuur. Hoewel dit een ongemakkelijk verbond was, heeft het toch bijna een eeuw standgehouden. De Noren hebben zich in 1905 van het Zweedse juk weten te bevrijden en sindsdien is Noorwegen een zelfstandige staat.

Het verbond met Zweden bracht echter ook veel voorspoed en in de 19e eeuw werden dan ook veel belangrijke gebouwen gebouwd, zoals het koninklijk paleis, het Storting (het parlement), de universiteit en het nationale theater.

Net als in veel grote steden is er sinds de 20e eeuw een toestroom van nieuwe inwoners en de laatste decennia heeft Oslo geprobeerd ruimte te creëren voor nieuwe woningen. De inwoners hebben het ook goed, want Oslo is de enige Europese hoofdstad waarbij de inwoners letterlijk de natuur in hun achtertuin hebben. Oslo is namelijk omringd door het fjord en prachtige bossen en meren.

Tegenwoordig is Oslo een leuke stad met een half miljoen inwoners en heeft het een goede mix tussen oude en nieuwe architectuur.